Ludo de Boo: juli 2008

In mijn tienertijd werd ik mateloos geboeid door hiphop muziek. De documentaire Big Fun in the Big Town heb ik in die tijd minstens dertig keer bekeken. Wat een muziek, wat een wereld vol creativiteit was dat.
Het laat zich raden dat ik er zelf ook mee aan de slag ging. Samen met mijn buurjongen richtte ik een hiphop bandje op, dat overigens een jaar later weer ter ziele ging. Met mijn liefde voor zelf rappen deed ik vervolgens een jaar of tien niets. Maar dankzij de komst van allerlei maak-het-zelf-muziekprogramma's op de pc, werd ik in de gelegenheid gesteld snel en goedkoop mijn eigen nummers te componeren.

Af en toe, op een bedrijfsfeestje of verjaardag, nam ik vervolgens de microfoon ter hand en beukte ik met een scheurstem mijn repertoire (rappertoire) door de microfoon. Ik creëerde een alter ego en noemde hem De Gast. Deze Nederlandstalige rapper schreef bovendien rare commerciële columns en nam videoclips op. Ik ontwikkelde samen met een vriend een plan om een geënsceneerde documentaire over De Gast te maken in de geest van Hazes' 'Zij gelooft in mij'. Het bleef uiteindelijk bij een geweldig idee en een hoop avondjes waarin we concept-draaiboeken maakten in de kroeg. Het bleek toch lastig een karakter neer te zetten. Was De Gast nou zielig of juist niet? Woonde hij in het tuinhuis van zijn moeder of had hij het a la Hazes toch best goed voor elkaar? Hoe klonk hij als hij niet rapte? Ruig zoals in zijn raps of juist ingetogen? We kwamen er niet uit. Bovendien gingen logistieke en budgetaire elementen ons parten spelen. We staakten zodoende onze wilde plannen.

De Gast stierf een stille dood in het voorjaar van 2005. Het fenomeen Nederlandstalig rappen, de specialiteit van De Gast, was inmiddels op een hoogtepunt aanbeland en met dat hoogtepunt kwamen de persiflages en de eendagsrappers. Van Wouter Bos tot Femke Halsema, iedereen in Nederland rapte, want rappen was de manier om jongeren te bereiken (kots). De Gast was daarmee een parodie op zichzelf geworden en ik, of liever gezegd hij, flikkerde de microfoon achteloos in een hoek. Voorgoed? Het heeft er alle schijn van, hoewel in het voorjaar van 2008 plots een remake van Vader Abrahams zwartgallige nummer 'Maar in mijn tuin daar bloeit een roos' opdook bij YouTube. Hieronder staan alle videoclips van De Gast.

Ode aan Jan Bibs