In de nazomer van 1978 reisden mijn ouders, mijn zus en ik per touringcar naar Düsseldorf. 'Winkelen, net over de grens', was het motto van de touroperator. Maar in plaats daarvan wandelden wij gevieren langs de Rijn. Pas laat op de middag liepen we via de winkelstraat terug naar de bus. Onderweg nog op zoek naar twee muzieksingletjes. Een voor mijn zus en een voor mij. Ik wilde Airport van The Motors. Op de terugweg in de bus sloeg de verveling toe. Mijn zus en ik verzonnen een lied. 'De reus op de Dam had de vlam in de pijp', doopten we het. Het ging over een metershoge pop die eerder dat jaar op de Amsterdamse dam was geposteerd ter promotie van Mokum. Onbekende tegenstanders van deze nieuwe stadspromotor staken hem een paar weken na zijn oprichting bruut in de fik. Dat deed ons dit liedje schrijven. Ere wie ere toekomt: de tekst is voornamelijk van mijn zus. Alleen het refrein werd er door mij ingedoctrineerd. Ik denk dat zelfs mensen uit de Düsseldorfbus het vandaag de dag nog kennen want ik zong het twee uur lang met van die schelle, achtjarige stembanden.
Afijn, we besloten de tekst op te sturen naar Nelleke van der Drift, de eindredactrice van VPRO's kinderpagina achterop de tv-gids: Achterwerk.
Maanden later, en met een schrijffout (ik heette Hudo), werd de tekst afgedrukt op de achterpagina. Maar wat waren we trots, m'n zus en ik.
De tekst (uitvergroot)
