20 februari 2008

eL Day Bay (2001-2008)






Op 18 februari 2001 stichtte ik een website met de naam eL Day Bay.com. Een fonetisch grapje. Mijn initialen zijn immers L.D.B. De gekozen naam moest ik echter vaker dan me lief was toelichten. Toch allemaal iets te ver gezocht kennelijk.
Op deze site legde ik zo'n zes jaar lang hyperlinks naar zelf gecreeerde plaatjes, video's en teksten. Het laatste jaar voegde ik niets meer toe. In plaats daar van vul ik tegenwoordig blogs zoals deze site (LudodeBoo.nl), de Recensieman, Kartoens en YouTube.

eL Day Bay beschouwde ik als m'n creatieve laboratorium waar alter ego's tot wasdom kwamen. Zo waren er rapper De Gast, De Man Met De Zak, mediakaal maniak LDB en het poppenduo Lesley en Antrax. De site motiveerde me jarenlang om content te produceren. Bezoekers kwamen er aanvankelijk amper. Hooguit enkele tientallen per dag. Vaak bekenden. Het maakte me niet uit. Ik deed gewoon wat ik leuk vond.

Maar erkenning en waardering was er later ook. Van landelijke media nota bene. Eind 2005 kwam ik met het tijdschrift Nieuwe Revu overeen dat ze de video's van eL Day Bay op hun site plaatsten. Daarvoor al hadden bloggers en dagbladjournalisten met een mengsel van verwarring en fascinatie mijn site en content behandeld in hun mediarubrieken (zie ook mijn bericht op deze site over De Man Met De Zak).

Precies zeven jaar na de lancering is www.eldaybay.com niet meer toegankelijk. Ik trok er de stekker uit door de eigendomsrechten van de domeinnaam niet meer te verlengen. 't Is mooi geweest.


2001: de eerste versie van de site




2004: veel verwijzingen naar eigen content op de voorpagina




2008: vlak voor het sluiten van de site



02 februari 2008

Kleuter Ludo in het zoeklicht (1974)

Ik was vier jaar oud toen ik op de kleuterschool werd gefotografeerd voor het onderwijzerstijdschrift INZICHT. De strekking van het verhaal dat ik met mijn Wickie de Viking-hoofd illustreerde, was dat de leeftijd voor schoolgaande kinderen naar beneden moest. Liever nog lager dan vier jaar oud.

Uitgerekend mijn hoofd dus, als reclamezuil voor het vrolijke leven van een kind op school. Hoe verzonnen ze het. Dat eerste jaar op de kleuterschool, toen de foto werd genomen, ervoer ik als een hel. De kleuterjuf, ook wel juffrouw Groen genoemd, voerde een sardonisch schrikbewind op kleuterschool De Hommel aan de Amsterdamse Weteringschans. Gelukkig lazerde Groen op een zekere dag van haar brommertje waarbij ze van alles kneusde. Ze kwam na het herstel niet meer terug omdat ze in e e n ruk door met zwangerschapsverlof ging. Vervolgens besloot ze haar pedagogische talenten alleen nog maar op haar pasgeboren dochtertje te botvieren. Juffrouw Groen, lelijke heks, ik ben je er nog altijd dankbaar voor.
Oja, het blad INZICHT bestaat nog steeds. Leuk toch.